تو بين منتظران هم عزيز من چه غريبي

عجيب‌تر كه چه آسان ، نبودنت شده عادت نه كوششي نه وفايي 

 فقط نشسته و گوييم : خدا كند كه بيايي

خداکند که بیایی

خداکند که بیایی...

دلم تنگه

ناله پنداشت که در سینه ما جا تنگ است

                    رفت و برگشت سراسیمه که دنیا تنگ است

                      لحظه ای که می رسی زراه

                                            از پس محبتی که داشتی

راستی چه با صفاست

                       لحظه ای که می نهی قدم به ره

                                                          به عزم آشتی

قاصدک غم دارم

غم آوارگی و دربدری،غم تنهایی و خونین جگری

قاصدک وای به من،همه از خویش مرا می رانند

همه دیوانه و دیوانه ترم می خوانند،قاصدک دریابم !

 روح من عصیان زده و طوفانیست،آسمان نگهم بارانیست

قاصدک غم دارم،غم به اندازه سنگینی عالم دارم،قاصدک غم دارم

قاصدک دیگر از این پس منم و تنهایی

قاصدک حال گریزش دارم،می گریزم به جهانی که در آن پستی نیست،پستی و مستی و بد مستی نیست

میگریزم به جهانی که مرا ناپیداست،شاید آن نیز فقط یک رویاست،شاید آن نیز فقط یک رویاست